De bevalling en roze muisjes

Mijn kraamweek zit er alweer even op, maar wat heb ik een fijne kraamtijd gehad! Maar voordat ik die kreeg moest ik toch eerst ‘even’ bevallen. 

Nummer drie blijft verassen, voorweeen, harde buiken, indalen, toch in stuit gaan liggen, weer indalen en nog meer voorweeen. Maar ik had het allemaal voor geen goud willen missen…en stiekem hoop ik dat dit verrassende karakter een voorbode is voor Chloé’s kleine ikje!

Twee dagen voor D-Day had ik vier uur lang weeen om de 6 minuten, en besloot midden in de nacht toch maar de verloskundige te bellen. Haar verlossende woord; “je hebt 1 cm ontsluiting, daar kun je goed al drie weken mee rondlopen” oh my, het was het zoveelste grapje van mijn meisje. 

De dag erna besloot ik om maar een stuk te gaan wandelen, een rondje van 6 km moest lukken! Om er dan bijna op de helft toch achter te komen dat het iets te ambitieus was, niet heel handig, maar kennelijk wel effectief! Ik voelde van alles en eenmaal op het terras aangekomen vond ik wel dat ik een cappuccino had verdient, nee geen decaf, maar the real deal! Ook die hielp! 

Savonds zette het dan echt door, wederom vier uur lang serieuze weeen, om de 6/7 minuten! YES! Tuurlijk doet het pijn, maar ik was gewoon blij dat ze eindelijk zou komen en dat ik haar vast kon houden, of toch niet? Weer stopte het, jeetje, ik durfde die verloskundige niet weer te bellen savonds laat. Ik wilde zowiezo al met een dikke doos bonbons op controle gaan. Dus lichtelijk teleurgesteld naar bed. En ineens was het daar, damn, hoe kan het dat je deze pijn steeds vergeet, DIT is the real deal! Even denk ik, moet ik nu vooral pijn hebben of toch blij zijn en probeer in mijn YES bubble te blijven. Maar nu durfde ik toch zeker te bellen en niet voor niks, 5 cm ontsluiting, hèhè! 

Hophop naar het ziekenhuis, de weeen kon ik prima handelen! Dankzij lieve Laura van de YogaStudio weet ik heel goed hoe ik door middel van mijn ujai adem in mijn eigen bubble kan blijven en dat helpt zo! En uiteindelijk was ze daar na zo’n 8 uurtjes en ruim 8 pond(!!) onze lieve, prachtige Chloé Ana Lune. Ze kwam met haar hand langs haar gezicht, net als superwoman! 

Twee uur later mochten we lekker naar huis en daar was het heerlijk! Met mijn eerste kraamhulp had ik helaas niet zo’n klik, maar na twee dagen durfde ik gelukkig toch te switchen en toen kwam…(hoor je het engelengezang?) Thyrza en wat ben ik haar dankbaar! Geloof me, om mij uit mijn controle modus te krijgen moet je goed zijn! Zij nam de regie over hier thuis, bezorgde mij heel veel rust en heel veel lekkers op bed en daarnaast heb ik met haar het vertrouwen in de borstvoeding terug gekregen en ik heb zelfs een mini voorraadje in de vriezer! Woehoe! 

Een paar dagen later was ik zelf jarig en wat een verrassing wachtte er beneden op me…? Een heerlijke, belachelijk grote Fruit des Mer en Champagne! Mijn favoriete diner, gewoon lekker thuis, wat heerlijk en wat een verrassing! 

De geboortekaartjes kwamen binnen, ik had natuurlijk wel Nanda’s ontwerp gezien, maar ze live kunnen bewonderen is toch veel leuker, en Wow…wat zijn ze mooi geworden, zo blij mee! De foto, de tekst, het goud is echt prachtig tegen de roze achtergrond…Wow! 

Daarna werden we overgoten met de liefste, mooiste kaartjes, berichtjes, cadeautjes en bloemen, zelfs bij nummer drie is het overweldigend en zo ontzettend leuk en fijn om te mogen ontvangen, dank jullie wel allemaal! Mijn kraamweek was echt ge-wel-dig!! En het genieten gaat gewoon nog even door…;-)

Welcome to the world, sweet Chloé

Jaaa, daar is ze dan, ons lieve mooie meisje Chloé Ana Lune en wat zijn we allemaal verliefd ❤️

Uiteindelijk is ze met 40weken en 5 dagen gezond op de wereld gekomen, helemaal spontaan en uit zichzelf. Maar liefst 4010 gram en 52 cm lang, dat was best een klus, maar mijn hele bevallingsverhaal bewaar ik nog even voor je, maar dit wereld nieuws wilde ik je niet onthouden!

Wij genieten nog even heel hard door, en…we geven zelfs borstvoeding! 

Heel veel liefs vanuit Pink Cloud #99

Pretty pregnant update week 38 – get ready to POP!

Mijn buik groeit en groeit…ongelooflijk nog steeds één centimeter per week! Dat voel ik ook wel, bij de minste inspanning reageert mijn buik door wonderlijk van bal te transformeren in een vierkant, dus doen we het zoveel mogelijk rustig aan. 

Maar het allerbelangrijkste, mijn babymeisje is goed blijven liggen en zelf een beetje ingedaald, dus wij zijn READY TO POP! Maar, uhm, ik wil er wel gezellig bijliggen straks, dus hophop, van die bank af!

Vorige week, week 38, had ik zo’n ultieme beautyweek gepland. Heeeerlijk vind ik dat! Van top tot teen helemaal gepamperd worden. Voor een groot feest kan ik zo’n pamperweek inplannen, maar dan is het tussen de bedrijven door, nu is het ultiem genieten! 

Ook Rêve moest verwend worden, nou ja ik denk dat het voor iedereen beter is als zij haar eigen baby heeft, dus die heeft ze nu en ze is al volop aan het moederen, zo lief! Mocht je tips voor me hebben hoe jij dat deed met twee kleintjes, let me know, want daar kan ik vast nog wat hulp gebruiken!

En dan is het tijd voor mij…Spaars zijn deze momenten tegenwoordig en des te fijner! Mijn voetjes zijn echt toe aan herstelwerkzaamheden en een pedicure is eigenlijk geen luxe meer. Ik wil wel een beetje matchen met mijn baby meisje straks en kies voor een mooie matching pink op mijn nageltjes ‘getting nadi on my honeymoon’ uit de laatste collectie van OPI. 

Mijn lokken zijn ook aan de beurt, ik hou van baby blond, of dat dat match met mijn meisje is nog een big surprise, maar die lokken van mij gaan lekker in de folie, en ook heel veel highlights! Als mijn haar gedaan is voel ik me echt herboren en… blonds do have more fun!! 

En als chubaka in mijn kraambed, no way! Zo fijn dat Delete al weer een tijd in den Bosch zit en hoef ik me daar ook geen zorgen over te maken. Cheers, want hier mag ik wel gewoon een martini(glass) bestellen! 

Natuurlijk geef ik mezelf ook de ultieme facial, de Oh! Oxygen en wow wat is dat fijn en zo lang geleden! Van mijn slaaptekort zie je niks meer, want slapen is echt een challenge geworden, het advies luidt, elke avond heerlijk in een warm bad met kaarsjes! Klinkt goed en het schijnt ook te helpen om de juiste hormonen aan te wakkeren, dus wie weet…! 

En dan aan het eind van de week nog verrast worden door de best of the best, met een super gezellige high tea met bubbels! Wow, ik voelde me echt heel speciaal en ben zo blij met deze lieve vriendinnen! 

Zo spannend vind ik het weer, maar in ieder geval, ready to POP! 

Pretty Pregnant update – week 37 – Stuitligging?

Heerlijk dat verlof, beetje aantutten hier en een gezellige lunch daar, eindelijk komt er meer rust in mijn hoofd en in mijn lijf en eindelijk ruimte voor deze leuke dingen. Vorige week stond er een gezellig lunch op de planning met de knappe, lieve Nicole van A/N/G Cosmetics, mixing pleasure met een klein beetje business. Lekker bijkletsen, want ik had haar al lang niet meer gezien en…ze hebben een prachtig nieuwe Lift Up Serum Spray gelanceerd waar ik stiekem wel erg benieuwd naar ben.

Eerst nog even naar de wekelijkse controle, in mijn geval altijd even kort in- en uitwippen, check, check, go! Ik voel me heel vertrouwd met mijn lijf, maar ben toch altijd blij als ze weer zegt dat alles goed is. Tot nu…!
De laatste check, het hartje luisteren, gaat niet zoals ik gewend ben, ze kan het niet goed vinden, al hoor ik wel in de verte een snelle hartslag. Ze stelt me gerust en zegt dat er gewoon hartactie is en dat ik de navelstreng hoor, maar toch wil ik haar hartje horen. Een tweede verloskundige komt erbij, vind gelukkig gelijk een hartslag, maar twijfelt hardop of ze daar bovenin mijn buik haar billen voelt of toch haar hoofdje. De echo bevestigde haar twijfel, maar hoho, niet te snel, ik zit nog in de fijne bubbel van haar hartslag! Het dringt nog niet tot me door, en ik denk ook;
dit kan toch niet, 6 dagen geleden was ze ingedaald en nu lag haar hoofdje bovenin mijn buik…?

Toch maar even mijn wederhelft bellen, lijkt me een goed plan, want ik moet gelijk door naar het ziekenhuis, geen idee wat er eigenlijk gaat gebeuren.

Daar aangekomen moet ik eigenlijk wel lachen. Ik vind het net een check-in, in je kraamsuite, inclusief all inclusive polsbandje. 

Ik ben benieuwd naar ‘entertainment’ menu, met mijn bubbel-muziek van haar kloppende hartje op de achtergrond lig ik daar dan,  en in dat half uur aan de CTG-scan, komt er ineens een lichte golf van paniek en dringt het tot me door…de geboortekaartjes!

Nog vanuit mijn ziekenhuisbed stuur ik Nanda van thebirdsandbees.nl een berichtje, over het ontwerp en met voorbeelden wat ik mooi vind, nu kan zij haar creatieve brein los laten gaan. Ze reageert super snel met de geruststellende woorden dat ze het ontwerp uiterlijk maandag al af heeft en oh, de adressen kan ze ook gelijk op stickers drukken in dezelfde stijl! Wow, dat is fijn en ik kan het gelijk loslaten, want de kaartjes zijn in goede handen. Nanda bezit een heerlijke stijl en ik heb onwijs veel vertrouwen in haar.

En tadaaa, maandagochtend heb ik het ontwerp in mijn mailbox zitten, BAM, ze zijn prachtig, ik ben echt onder de indruk! Nu is het wachten op de juiste datum, en naam, want ook die staat nog niet vast.
Net zo min als little miss beautiful vast in mijn bekken zit, nee die zwemt er nog vrolijk op los en heeft dui-de-lijk (check de buikfoto!) ruimte genoeg. Ze hebben haar succesvol weten te draaien, maar zou zomaar dit kunstje nog een keer kunnen uitvoeren, aangezien ze nog alles behalve ingedaald is.

 

Pretty Pregnant update week 36 – nestdrang

Ze heeft even op zich laten wachten, maar is inmiddels rijkelijk vertegenwoordigd – de nestdrang!

En het gaat verder dan alleen in huis alles klaar willen hebben, echt ALLES moet nu, lees; gewoon direct en liever nog gisteren, klaar zijn… tja, je doet er niks tegen, weet inmiddels mijn hubby ook en hij laat me dan ook lekker mijn gang gaan. En zonder pardon besteed hij ook elke vrije minuut aan klusjes die opeens heel belangrijk zijn. 

Zo ontferm ik me over het kamertje, de allermooiste geboortekaartjes, het wiegje op onze slaapkamer, haar eerste pakje, mijn auto die nu echt te klein gaat worden, nieuwe plantjes en alle laadjes, kastjes, bakjes in, jawel, het hele huis die opgeruimd moeten worden. En dealt Didier met de tuin, de boodschappen (leger bevoorrading aan pampers, beschuitrollen en roze muisjes) en financiële klusjes. 

Zo reed ik van de week om 19.30uur nog ‘even’ op en neer naar de kindercompagnie voor een nieuw lakentje en andere kussentjes voor de babykamer, heel hard nodig ook, want anders was deze zo hetzelfde al Rêve haar babykamertje… 

Ja…ik hoor het mezelf zeggen, maar ik kan het niet stoppen, de drang is sterker dan mijn redelijkheid 

Thank God voor de heldere momentjes! Die besteed ik door gezellig te gaan fietsen met mijn meisje, geniet ik intens van mijn yogales waar ik elke keer in slaap val en het uitzoeken van de geboortekaartjes, dat is zo leuk om te doen, maar kiezen is ook ineens een ding geworden…dat lukt ineens ook niet meer zo makkelijk. Gelukkig is daar Nanda van thebirdsandbees met haar geweldige stijl en samen weet ik zeker dat dit de allermooiste kaartjes worden! Volgende week neem ik je mee in het uitzoeken en ontwerpen van onze unieke kaartjes! 

Gelukkig herinnerde mijn gezond verstand me nog wel aan vaderdag en hebben we er samen een heerlijke dag aan zee van gemaakt, krabbetjes zoeken, zandkastelen bouwen en vooral vernietigen als het aan Rêve ligt. En heb ik zelfs nog een verrassend cadeau weten te bedenken; een masterclass boksen! Mijn mannetje is voorlopig in de boksring te vinden, hij heeft nog zo’n 16 jaar om te oefenen voor the real deal met zijn twee meisjes ik heb m ook nog maar een gadget voor op de nieuwe kinderwagen gekocht, vind ie misschien toch leuker…

Ik ben blij als die nestdrang voorbij is, van dat dwangmatige gedoe wordt niemand hier in huis blij geloof ik, maar nu ga ik wel nog ‘even’ mijn nieuwe, schone tuinset poetsen, zodat we daar any moment van beschuit met roze muisjes kunnen genieten…whoosah!