Working mom diary

Jeetje, wat gaat het hard! Echt alle clichés kloppen, een keer knipperen met mijn ogen en het eerste hapje van Chloé is een feit en terwijl zij heerlijk vrolijk ligt te kirren in haar bedje en wordt Rêve a.s. zondag alweer twee jaar! Doe daar nog een gezellige puber bij die inmiddels groter is dan mijzelf, terwijl ik hem gisteren nog in bed legde en het verhaaltje van Hazeltje en Grote Haas vertelde…

Rosalie VoortmanDoor dit besef had ik ontzettend de behoefte om heel even de tijd stil te zetten. En die tijd is zo prachtig vastgelegd door lieve Rosalie, ook mama van maar liefst 4 kids. Ik wilde een zondagmorgen, zoals het bij ons is, zonder poespas en met vieze snoetjes en deze foto’s zijn me nu al zo dierbaar.

Rosalie VoortmanRosalie VoortmanMaar zodra de klok weer begint te tikken, voel ik ook het schuldgevoel aan me knagen.
“Geniet ik wel genoeg, werk ik niet te veel, doe ik wel genoeg leuks met mijn liefjes, leef ik wel in het nu?”
Ik geniet zo van het moederschap en van de grootste liefde van mijn kindjes, het is simpelweg ge-wel-dig en puur geluk! Maar soms, met slaapgebrek iets vaker, steekt die ene f**king procent de kop op.

Ik schreef gisteren nog een comment onder een prachtfoto & prachtcomment van een oud vriendinnetje op Instagram, over deze ene procent, de darkside van het moederschap. Zij reageerde erop met kwetsbaarheid is ook een kracht. Dank je wel, lieve Charlotte voor jouw kwetsbaarheid! Zo zie je maar, je weet nooit hoe jouw kwetsbare verhaal een ander kan helpen.

Rosalie VoortmanDie ene procent, waar wij allemaal mee kampen, maakt het soms even heel pittig en onze maatschappij maakt het er niet makkelijker op, we zijn met zn allen aan het hollen naar morgen, willen carrière, moederschap er top uit zien en ook nog viva la vida met vriendinnen.
Het raakte mij stiekem dieper dan ik had gedacht en daar lag ik snikkend op bed, verscheurt tussen het moederschap en mijn ambitie.

En nee, dan valt het niet mee, als je er midden in zit is het geen fase, maar gewoon heel erg pittig om al die ballen in de lucht te houden. En als wij vrouwen er dan voor elkaar zijn om elkaar te steunen en een blijk van herkenning geven, helpt dat en wordt er even een warme deken van liefde om je heengeslagen en voel je je niet zo eenzaam.

rosaliew voortmanPersoonlijk begrijp ik niet waarom wij vrouwen soms zo venijnig kunnen zijn naar elkaar, in plaats van een afkeurende blik, want hey je hebt ook de keuze om 24/7 bij je kids te zijn…
Ja…? Nog niet zo lang geleden ben ik door een hele pijnlijke situatie ben ik veel meer dan ‘alleen maar’ mijn vastigheid verloren, en ja ik had een keuze.
Misschien koos ik wel voor de moeilijkste weg, maar wel de weg naar mijn geluk!
Mijn eigen zaak opzetten ipv bij de pakken neer te gaan zitten, de tranen komen later maar!
Voor mij betekende dat ook, niet lullen maar poetsen en keihard werken om te zorgen dat er als de sodemieter weer stabiliteit komt! Met die stabiliteit is er inmiddels zoveel meer gekomen, een prachtige zaak waar ik stuk voor stuk fantastische en inspirerende klanten nog mooier mag maken en daar ben ik zo dankbaar voor, alleen maar liefde!
En voor het eerst durf ik nu te zeggen, dat ik daar heel trots op ben!
En ja, die tranen komen nu af en toe…

rosalie VoortmanIk hou zielsveel van mijn moederschap, maar ik hou ook ontzettend veel van mijn werk.
Maakt dat mij een minder toegewijde moeder? Nee, ik denk het niet, ik denk dat het ook mooi is dat je kinderen leren dat je als moeder een keuze hebt en MAG werken. En of het verkeerd is dat ze opgroeien met het idee dat je met knetterhard werken je dromen kunt verwezenlijken, ik denk het niet…

rosalie voortman
Als ik dan weer even naar mijn prachtige gezin op de foto’s kijk, ben ik instant in het nu en geniet ik des te meer.
Iedere vrouw heeft haar eigen verhaal, maar we zijn allemaal tijgers en daar mogen we vreselijk trots op zijn! SHOW YOUR LOVE!

Rosalie VoortmanPhotographer: Rosalie Voorman

Borstvoeding – the tools

Tijdens mijn zwangerschap heb ik behoorlijk op de wipstoel gezeten, ga ik het doen of niet? Ik besloot toch het borstvoedings avontuur opnieuw aan te gaan, ondanks al het vorige drama vol kloofjes, ontstekingen en kolven. 

Heel spannend vond ik het, met die gierende hormonen en mijn vorige twee ‘mislukkingen’ nog vers in mijn geheugen. Maar gelukkig is daar Thyrza, mijn kraamhulp en borstvoedingscoach, die mij voorzichtig weer vertrouwen geeft! Ik besluit er vol voor te gaan en wil zelfs even geen bezoek om me er volledig op te kunnen richten. En niet zonder resultaat; ik ben in mijn kraamweek nog nooit zover gekomen met mijn borstvoeding en heb zelfs een kleine voorraad in de vriezer! 

Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik aanmoet met mijn groter wordende borsten, ik snap het nut er wel van, maar verder vind ik het maar lastig. Maar alles voor de beste start van je lievelingetje, toch?

Bomvol motivatie, duik ik in de wereld van borstvoedings ‘tools’, deze heb ik voorheen nooit hoeven te gebruiken. Ik besluit Pamela van prettymum.nl om hulp te vragen, daar ging een wereld voor me open! 
Voedingsbh’s, nachtbh’s, zoogcompressen en tools voor pijnlijke borsten, maar ook mooie doeken om discreet onder te voeden, speciale hempjes, klinkt allemaal niet heel sexy, maar dit heb je wel nodig! 

Wil ik een beugel of alleen padded? Welke maat draag ik normaal en welke tijdens mijn zwangerschap? Vragen waar ik normaal niet over nadenk met mijn mini’s. Normaal draag ik een triangeltje en klaar. Ik laat het aan Pamela over, met haar expertise stuurt ze de padded bh van Carriwell op. ‘Het is niet heel fashionable hoor’, hoor ik haar nog zeggen, maar geloof me, mijn witte blousje, staat erg stylish verantwoord met deze super comfortabele bh! Maar ook een diep uitgesneden shirtje staat lekker sportief door de brede bandjes en veel belangrijker nog, ik voel zelfverzekerd! 

Omdat Chloé flink was afgevallen, en een heerlijke relaxte aard heeft, valt ze vaak in slaap tijdens het drinken waardoor ze niet genoeg binnenkrijgt. Dus gaan we over op het geven van borstvoeding in een flesje zodat ze wat aansterkt. Maar het nieuwe ritme wat dit met zich meebrengt is pittig; aanleggen, bijvoeden en kolven, 7 x per dag (en nacht!), maar ik besluit er voor te gaan, zolang Didier nog thuis is moet het lukken. 

Echter een week later is ze nog niet veel aangekomen en krijgt ze ook ineens hoge koorts! Wat resulteert in een opname in het ziekenhuis! Apparatuur, draadjes, testen en piepjes, arm ding, nog geen twee weekjes oud ligt mijn arme schat daar! De schrik zit er goed in en mijn moedergevoel wil haar vooral veel laten slapen, dus ik skip het aanleggen en geef haar alleen nog maar flesjes. Gelukkig pakt mijn powerwijffie het snel over en is ze snel koortsvrij, maar dan wordt ik zelf doodziek! 

Dit was wel het laatste wat ik nu kon gebruiken! Hoge koorts en rillingen maken dat ik geen besef van tijd meer heb en alleen nog maar wil slapen. Maar liefst 4 dagen lang! Een beginnende borstontsteking en een drama voor mijn melkproductie! Daar gaan we weer, en weer overmant mij het gevoel van falen en wordt ik heen en weer geslingerd door mijn heftige emoties…

Hoe kan het toch dat ik niet meer in staat ben om mijn nuchtere gedachtes oprecht te kunnen voelen en dat ik mezelf vooral een falende moeder vind…

Vroeger bestonden er nog geen kolven & coaches. De hele wereld is in staat haar kind borstvoeding te geven, zelfs tweelingen worden probleemloos tegelijk gevoed, fotomodellen geven tussen de shoots en catwalk momentjes gewoon even de borst en ook alle dieren kunnen het! Ben ik dan teveel bezig met mijn angst, of werken mijn borsten gewoon niet zoals moeder natuur het bedoeld heeft? Verdomme, k*tzooi! Ik wil het zooo graag, misschien wel te graag dan? 

Die handdoek gaat NIET in de ring en daar ga ik weer, met pijn in mijn nek en schouders, met de kolf in de weer om de productie op te hogen, maar is dit wel haalbaar? Na dit weekend moet Didier weer aan het werk en sta ik er alleen voor, hoe reeel is het om het ‘voeden, bijvoeden en kolven’ ritme inmiddels 6 x per dag te herhalen als ik in mijn eentje voor de kids moet zorgen? Ook naar Rêve en Valentin toe was dit geen faire kans. De tranen rollen over mijn wangen, het voelt zo definitief, dit was mijn laatste kans…ik ga afbouwen…

Maar toen dacht ik vanmorgen ineens, misschien heeft ze toch al meer kracht en lukt het me om haar aan de borst te laten drinken, we zijn inmiddels 3 weken verder en het voelde als een allerlaatste poging. En ze dronk! Krachtig en met flinke slokken! Zo had ik haar nog niet eerder zien drinken! Het was zo’n fijn en intiem momentje, alleen van haar en mij! Dat er daarna nog een fles van 90cc inging, kon me niks meer schelen, dit pakken ze ons niet meer af!

Misschien ben ik dan wel een borstvoedings fail, maar hey, wat ben ik blij en trots dat ik het toch nog een kans heb gegeven en ons mini momentje in de ochtend blijft mijn sweet memory! 

Welcome to the world, sweet Chloé

Jaaa, daar is ze dan, ons lieve mooie meisje Chloé Ana Lune en wat zijn we allemaal verliefd ❤️

Uiteindelijk is ze met 40weken en 5 dagen gezond op de wereld gekomen, helemaal spontaan en uit zichzelf. Maar liefst 4010 gram en 52 cm lang, dat was best een klus, maar mijn hele bevallingsverhaal bewaar ik nog even voor je, maar dit wereld nieuws wilde ik je niet onthouden!

Wij genieten nog even heel hard door, en…we geven zelfs borstvoeding! 

Heel veel liefs vanuit Pink Cloud #99

Pretty pregnant update week 38 – get ready to POP!

Mijn buik groeit en groeit…ongelooflijk nog steeds één centimeter per week! Dat voel ik ook wel, bij de minste inspanning reageert mijn buik door wonderlijk van bal te transformeren in een vierkant, dus doen we het zoveel mogelijk rustig aan. 

Maar het allerbelangrijkste, mijn babymeisje is goed blijven liggen en zelf een beetje ingedaald, dus wij zijn READY TO POP! Maar, uhm, ik wil er wel gezellig bijliggen straks, dus hophop, van die bank af!

Vorige week, week 38, had ik zo’n ultieme beautyweek gepland. Heeeerlijk vind ik dat! Van top tot teen helemaal gepamperd worden. Voor een groot feest kan ik zo’n pamperweek inplannen, maar dan is het tussen de bedrijven door, nu is het ultiem genieten! 

Ook Rêve moest verwend worden, nou ja ik denk dat het voor iedereen beter is als zij haar eigen baby heeft, dus die heeft ze nu en ze is al volop aan het moederen, zo lief! Mocht je tips voor me hebben hoe jij dat deed met twee kleintjes, let me know, want daar kan ik vast nog wat hulp gebruiken!

En dan is het tijd voor mij…Spaars zijn deze momenten tegenwoordig en des te fijner! Mijn voetjes zijn echt toe aan herstelwerkzaamheden en een pedicure is eigenlijk geen luxe meer. Ik wil wel een beetje matchen met mijn baby meisje straks en kies voor een mooie matching pink op mijn nageltjes ‘getting nadi on my honeymoon’ uit de laatste collectie van OPI. 

Mijn lokken zijn ook aan de beurt, ik hou van baby blond, of dat dat match met mijn meisje is nog een big surprise, maar die lokken van mij gaan lekker in de folie, en ook heel veel highlights! Als mijn haar gedaan is voel ik me echt herboren en… blonds do have more fun!! 

En als chubaka in mijn kraambed, no way! Zo fijn dat Delete al weer een tijd in den Bosch zit en hoef ik me daar ook geen zorgen over te maken. Cheers, want hier mag ik wel gewoon een martini(glass) bestellen! 

Natuurlijk geef ik mezelf ook de ultieme facial, de Oh! Oxygen en wow wat is dat fijn en zo lang geleden! Van mijn slaaptekort zie je niks meer, want slapen is echt een challenge geworden, het advies luidt, elke avond heerlijk in een warm bad met kaarsjes! Klinkt goed en het schijnt ook te helpen om de juiste hormonen aan te wakkeren, dus wie weet…! 

En dan aan het eind van de week nog verrast worden door de best of the best, met een super gezellige high tea met bubbels! Wow, ik voelde me echt heel speciaal en ben zo blij met deze lieve vriendinnen! 

Zo spannend vind ik het weer, maar in ieder geval, ready to POP! 

Pretty Pregnant update – week 37 – Stuitligging?

Heerlijk dat verlof, beetje aantutten hier en een gezellige lunch daar, eindelijk komt er meer rust in mijn hoofd en in mijn lijf en eindelijk ruimte voor deze leuke dingen. Vorige week stond er een gezellig lunch op de planning met de knappe, lieve Nicole van A/N/G Cosmetics, mixing pleasure met een klein beetje business. Lekker bijkletsen, want ik had haar al lang niet meer gezien en…ze hebben een prachtig nieuwe Lift Up Serum Spray gelanceerd waar ik stiekem wel erg benieuwd naar ben.

Eerst nog even naar de wekelijkse controle, in mijn geval altijd even kort in- en uitwippen, check, check, go! Ik voel me heel vertrouwd met mijn lijf, maar ben toch altijd blij als ze weer zegt dat alles goed is. Tot nu…!
De laatste check, het hartje luisteren, gaat niet zoals ik gewend ben, ze kan het niet goed vinden, al hoor ik wel in de verte een snelle hartslag. Ze stelt me gerust en zegt dat er gewoon hartactie is en dat ik de navelstreng hoor, maar toch wil ik haar hartje horen. Een tweede verloskundige komt erbij, vind gelukkig gelijk een hartslag, maar twijfelt hardop of ze daar bovenin mijn buik haar billen voelt of toch haar hoofdje. De echo bevestigde haar twijfel, maar hoho, niet te snel, ik zit nog in de fijne bubbel van haar hartslag! Het dringt nog niet tot me door, en ik denk ook;
dit kan toch niet, 6 dagen geleden was ze ingedaald en nu lag haar hoofdje bovenin mijn buik…?

Toch maar even mijn wederhelft bellen, lijkt me een goed plan, want ik moet gelijk door naar het ziekenhuis, geen idee wat er eigenlijk gaat gebeuren.

Daar aangekomen moet ik eigenlijk wel lachen. Ik vind het net een check-in, in je kraamsuite, inclusief all inclusive polsbandje. 

Ik ben benieuwd naar ‘entertainment’ menu, met mijn bubbel-muziek van haar kloppende hartje op de achtergrond lig ik daar dan,  en in dat half uur aan de CTG-scan, komt er ineens een lichte golf van paniek en dringt het tot me door…de geboortekaartjes!

Nog vanuit mijn ziekenhuisbed stuur ik Nanda van thebirdsandbees.nl een berichtje, over het ontwerp en met voorbeelden wat ik mooi vind, nu kan zij haar creatieve brein los laten gaan. Ze reageert super snel met de geruststellende woorden dat ze het ontwerp uiterlijk maandag al af heeft en oh, de adressen kan ze ook gelijk op stickers drukken in dezelfde stijl! Wow, dat is fijn en ik kan het gelijk loslaten, want de kaartjes zijn in goede handen. Nanda bezit een heerlijke stijl en ik heb onwijs veel vertrouwen in haar.

En tadaaa, maandagochtend heb ik het ontwerp in mijn mailbox zitten, BAM, ze zijn prachtig, ik ben echt onder de indruk! Nu is het wachten op de juiste datum, en naam, want ook die staat nog niet vast.
Net zo min als little miss beautiful vast in mijn bekken zit, nee die zwemt er nog vrolijk op los en heeft dui-de-lijk (check de buikfoto!) ruimte genoeg. Ze hebben haar succesvol weten te draaien, maar zou zomaar dit kunstje nog een keer kunnen uitvoeren, aangezien ze nog alles behalve ingedaald is.