De bevalling en roze muisjes

Mijn kraamweek zit er alweer even op, maar wat heb ik een fijne kraamtijd gehad! Maar voordat ik die kreeg moest ik toch eerst ‘even’ bevallen. 

Nummer drie blijft verassen, voorweeen, harde buiken, indalen, toch in stuit gaan liggen, weer indalen en nog meer voorweeen. Maar ik had het allemaal voor geen goud willen missen…en stiekem hoop ik dat dit verrassende karakter een voorbode is voor Chloé’s kleine ikje!

Twee dagen voor D-Day had ik vier uur lang weeen om de 6 minuten, en besloot midden in de nacht toch maar de verloskundige te bellen. Haar verlossende woord; “je hebt 1 cm ontsluiting, daar kun je goed al drie weken mee rondlopen” oh my, het was het zoveelste grapje van mijn meisje. 

De dag erna besloot ik om maar een stuk te gaan wandelen, een rondje van 6 km moest lukken! Om er dan bijna op de helft toch achter te komen dat het iets te ambitieus was, niet heel handig, maar kennelijk wel effectief! Ik voelde van alles en eenmaal op het terras aangekomen vond ik wel dat ik een cappuccino had verdient, nee geen decaf, maar the real deal! Ook die hielp! 

Savonds zette het dan echt door, wederom vier uur lang serieuze weeen, om de 6/7 minuten! YES! Tuurlijk doet het pijn, maar ik was gewoon blij dat ze eindelijk zou komen en dat ik haar vast kon houden, of toch niet? Weer stopte het, jeetje, ik durfde die verloskundige niet weer te bellen savonds laat. Ik wilde zowiezo al met een dikke doos bonbons op controle gaan. Dus lichtelijk teleurgesteld naar bed. En ineens was het daar, damn, hoe kan het dat je deze pijn steeds vergeet, DIT is the real deal! Even denk ik, moet ik nu vooral pijn hebben of toch blij zijn en probeer in mijn YES bubble te blijven. Maar nu durfde ik toch zeker te bellen en niet voor niks, 5 cm ontsluiting, hèhè! 

Hophop naar het ziekenhuis, de weeen kon ik prima handelen! Dankzij lieve Laura van de YogaStudio weet ik heel goed hoe ik door middel van mijn ujai adem in mijn eigen bubble kan blijven en dat helpt zo! En uiteindelijk was ze daar na zo’n 8 uurtjes en ruim 8 pond(!!) onze lieve, prachtige Chloé Ana Lune. Ze kwam met haar hand langs haar gezicht, net als superwoman! 

Twee uur later mochten we lekker naar huis en daar was het heerlijk! Met mijn eerste kraamhulp had ik helaas niet zo’n klik, maar na twee dagen durfde ik gelukkig toch te switchen en toen kwam…(hoor je het engelengezang?) Thyrza en wat ben ik haar dankbaar! Geloof me, om mij uit mijn controle modus te krijgen moet je goed zijn! Zij nam de regie over hier thuis, bezorgde mij heel veel rust en heel veel lekkers op bed en daarnaast heb ik met haar het vertrouwen in de borstvoeding terug gekregen en ik heb zelfs een mini voorraadje in de vriezer! Woehoe! 

Een paar dagen later was ik zelf jarig en wat een verrassing wachtte er beneden op me…? Een heerlijke, belachelijk grote Fruit des Mer en Champagne! Mijn favoriete diner, gewoon lekker thuis, wat heerlijk en wat een verrassing! 

De geboortekaartjes kwamen binnen, ik had natuurlijk wel Nanda’s ontwerp gezien, maar ze live kunnen bewonderen is toch veel leuker, en Wow…wat zijn ze mooi geworden, zo blij mee! De foto, de tekst, het goud is echt prachtig tegen de roze achtergrond…Wow! 

Daarna werden we overgoten met de liefste, mooiste kaartjes, berichtjes, cadeautjes en bloemen, zelfs bij nummer drie is het overweldigend en zo ontzettend leuk en fijn om te mogen ontvangen, dank jullie wel allemaal! Mijn kraamweek was echt ge-wel-dig!! En het genieten gaat gewoon nog even door…;-)

Welcome to the world, sweet Chloé

Jaaa, daar is ze dan, ons lieve mooie meisje Chloé Ana Lune en wat zijn we allemaal verliefd ❤️

Uiteindelijk is ze met 40weken en 5 dagen gezond op de wereld gekomen, helemaal spontaan en uit zichzelf. Maar liefst 4010 gram en 52 cm lang, dat was best een klus, maar mijn hele bevallingsverhaal bewaar ik nog even voor je, maar dit wereld nieuws wilde ik je niet onthouden!

Wij genieten nog even heel hard door, en…we geven zelfs borstvoeding! 

Heel veel liefs vanuit Pink Cloud #99

Pretty Pregnant update week 35

Whaaaaa! Stop de tijd, please, heel even! Het gaat echt te snel en er gebeurt zoveel… Ken je dat gevoel dat je soms gewoon vergeet te ademen?
35 weken alweer, met een buik waar je U tegen zegt! Ze is prachtig rond en he-le-maal naar voren, maar dat voel ik ook wel. Ik denk toch dat de tand des tijds hierin een beetje meespeelt en misschien was ik ook nog niet geheel hersteld na Reve en denkt mijn lichaam gewoon “Daar gaan we weer!”

Kwaaltjes, eigenlijk mag ik absoluut niet klagen en vlieg ik fluitend door al mijn zwangerschappen heen. En misschien is het ook wel het vliegen wat de kwaaltjes creëert, want dat is namelijk wel wat er in deze zwangerschap meer gebeurt dan in de vorige twee. Want laten we eerlijk zijn, afgelopen jaar was alles behalve kalm. In 1 jaar heb ik mijn vastigheid vaarwel gezwaaid, mijn hart gevolgd en the beautybar geopend, een paar maanden later the skinbar bij Alizonne in Vlijmen opgestart en laten we niet vergeten dat ik ook gewoon nog een huishouden te runnen heb…ik kan wel zeggen; dat vliegen heeft me heel ver gebracht en daar ben ik ook best trots op…

Maar na twee keer voorweeën (een keer op de snelweg, ja echt!) te hebben gehad is het nu toch echt tijd om rustig tot stilstand te komen en te gaan ademen en hoewel dat klinkt als the easiest thing in the world is dat voor mij best een opgave! Ik ben nu aan het afbouwen in the Beautybar en mijn laatste werkdag komt echt in zicht en dan volgt er een heus verlof!

Inmiddels is mijn supermooie mama fiets besteld en verheug ik me erop om nog even samen met mijn meisje leuke dingen doen en hopelijk heel veel fietsen! En ook mijn grote bink kan nog wel wat quality time gebruiken, met hem heb ik een bios date, samen naar Baywatch…mooie meiden kijken… Eh ja, dat dus! Snap je, de tijd gaat echt veel te snel.

Door al het vliegen staan we er soms niet genoeg bij stil hoe ontzettend bijzonder het eigenlijk is om een nieuw leven op de wereld te mogen zetten en wat mij betreft zijn kinderen echt het allermooiste wat je mag ontvangen en daarom ga ik nu heel hard genieten! 

Eindelijk weer schrijven, want ja ik ga je meenemen; de mooiste babykaartjes uitzoeken, ongelimiteerd netflixen, kleertjes voor the little princess shoppen, babykamer helemaal afmaken, heel veel yoga, magazines lezen en die taart eindelijk gaan bakken, dat wil ik al zo lang proberen…Oh my…ik krijg het nog druk 😉

The Darkside van je kraamtijd

The Darkside van je kraamtijd
Negen maanden lang kijk je uit naar het moment dat je je kleintje ein-de-lijk in je armen kan houden. Je bent vast een paar keer per dag in de babykamer te vinden, wegdromend in roze of blauwe visoenen. In de tussentijd kijk je je lief nog een keer super verliefd aan…life is great! En any moment wordt het nog fantastischer…

Uhm…hoe fantastisch de kraamtijd ook echt, echt, echt is, ze heeft ook dark side en die verteld niemand je!
Zoals gisteren, ik plof neer op de yoga mat en hoor mezelf zeggen “ik ben gewoon gevlucht thuis, ik heb even een momentje voor mezelf nodig…” slik, en dan voel ik me toch wel schuldig, gek genoeg huist er nog steeds een soort van taboe op, want wij houden niet van klagende mama’s.
Maar ik heb geleerd dat het oke is als je soms naar je kleine wondertje kijkt en denkt; “hey, wie ben jij?” en dat niet al je gedachten even roze (of blauw) zijn. Ik hou van eerlijke mama’s, dus deze is voor jou, lieve (aanstaande) mama’s!

Mijn tip, embrace the darkside – and you will live -and love!

Hormonen, ze maakten jouw lichaam al een tot een rollercoaster, nu zijn ze terug en hoe! Dankzij die hormonen ben jij de eerste dagen onder invloed van adrenaline, dat maakt dat je lekker alert bent als je kleintje huilt, maar zorgt er ook voor dat je ’s nachts geen oog dicht doet.

Diezelfde hormonen maken dat als je eindelijk slaapt, je badend in het zweet wakker wordt! Nee, je hebt echt geen koorts! Ook overdag horen klotsende oksels erbij, zorg dus voor een goede deodorant!

En ergens tussen de derde en vijfde dag, wordt je compleet overvallen door ontzettende huilbuien, zomaar en uit het niets…

Slaap tekort, hier ben je waarschijnlijk op voorbereid, door mede-ouders. Maar je kunt zo moe zijn dat zelf de simpelste vraag lijkt op de million dollar question.

Hoe lief je baby ook is, elke twee a drie uur zal hij van zich laten horen en… ook ‘snachts hebben ze honger, yep…your call! Jij als adrenaline aangedreven mama mag uit je bed en zit je al snel een uurtje op.

Toiletbezoek, de eerste dagen kun je het beste plassen onder de douche, want plassen is de hel! Down under heeft echt een aantal dagen nodig om te herstellen.

Voor die andere boodschap geldt; begin direct na je bevalling met het eten van heel veel vezels –twee kiwi’s op een nuchtere maag doet wonderen- en wel elke dag! Echt doen, want als je dacht dat plassen de hel is, think again!

Stuwing, je borsten veranderen in twee pijnlijke, opgezwollen, lekkende boobies, maatje meloen. Het duurt een aantal dagen tot weken totdat je borsten zich aan hebben gepast aan de behoefte van je baby, dus even doorbijten als je graag borstvoeding geeft.

Borstvoeding, voordat je door hebt hoe je je baby aanlegt aan je borst, kun je gerust een paar dagen (of weken!) verder zijn. En dan het aanhappen van je baby…ai! En mocht je in het bezit zijn van een ongeduldige baby (lees: 99% van alle babies) dan veranderd je lieve, schattige dotje in een soort van grommende, happende gremlin als het niet snel genoeg gaat… Ben gerust, ook dit gaat allemaal over!

Hechtingen, ze maken dat je op geen mogelijke manier kunt zitten, zonder dat het pijn doet. Sommigen zeggen dat je het best op een harde plank kunt gaan zitten, maar mijn ervaring; het helpt geen moer! Ook hiervoor geld, je hebt er iets prachtigs voor terug gekregen, dus even je tandjes op elkaar –of in bed blijven liggen.

Kraambezoek, niemand zit te wachten op de buurvrouw die op de eerste dag haar nieuwe buurtkindje komt bewonderen. Evenmin op prehistorische bevallingsverhalen van verre tante’s of vrienden met een hangover die gezellig twee uur komen ‘borrelen’. Onder deze categorie vallen ook kwijlende kleuters! Niet nu, over een paar weken vindt je ze vast weer heel leuk!

Baby on tour, dacht je dat een bevalling topsport is? Ga dan maar eens voor het eerst een tripje
(lees: volksverhuizing) met je baby ondernemen! Voordat je de luiertas dubbel gecheckt hebt en zeker weet dat je niks vergeten bent, de armpjes van je schatje door het jasje heb gewurmd, mutsje op en de wandelwagen of maxi-cosi met baby gereed hebt, staat niet alleen jou het zweet op je rug, waarschijnlijk heeft je baby alweer honger…;-)

” Gelukkig zijn er nog veel meer mooie kanten aan je kraamweek en daar kan geen darkside tegenop!Het hoort er allemaal bij,
de een heeft er meer last van dan de ander. Over een tijdje zijn dit de verhalen waar je hard om lacht,als je weer wijn mag 😉
Maar bedenk je, ook dit gaat weer over! Net zoals deze tijd, in a blink of an eye is het voorbij,
dus geniet…BIG time!! ”
Love-Zizi

 

mijn gouden kraamtijd

6 gouden weken, in a wink of an eye…
Ik ben kraamvrouw af…Met gemengde gevoelens dringt dit tot me door, enerzijds heb ik zin om weer rustig aan het werk te gaan en back to life, anderzijds vraag ik me af of ik wel genoeg heb genoten van deze speciale weken, want…”Hallo weken, waar zijn jullie gebleven?”

Bekijk bericht