De bevalling en roze muisjes

Mijn kraamweek zit er alweer even op, maar wat heb ik een fijne kraamtijd gehad! Maar voordat ik die kreeg moest ik toch eerst ‘even’ bevallen. 

Nummer drie blijft verassen, voorweeen, harde buiken, indalen, toch in stuit gaan liggen, weer indalen en nog meer voorweeen. Maar ik had het allemaal voor geen goud willen missen…en stiekem hoop ik dat dit verrassende karakter een voorbode is voor Chloé’s kleine ikje!

Twee dagen voor D-Day had ik vier uur lang weeen om de 6 minuten, en besloot midden in de nacht toch maar de verloskundige te bellen. Haar verlossende woord; “je hebt 1 cm ontsluiting, daar kun je goed al drie weken mee rondlopen” oh my, het was het zoveelste grapje van mijn meisje. 

De dag erna besloot ik om maar een stuk te gaan wandelen, een rondje van 6 km moest lukken! Om er dan bijna op de helft toch achter te komen dat het iets te ambitieus was, niet heel handig, maar kennelijk wel effectief! Ik voelde van alles en eenmaal op het terras aangekomen vond ik wel dat ik een cappuccino had verdient, nee geen decaf, maar the real deal! Ook die hielp! 

Savonds zette het dan echt door, wederom vier uur lang serieuze weeen, om de 6/7 minuten! YES! Tuurlijk doet het pijn, maar ik was gewoon blij dat ze eindelijk zou komen en dat ik haar vast kon houden, of toch niet? Weer stopte het, jeetje, ik durfde die verloskundige niet weer te bellen savonds laat. Ik wilde zowiezo al met een dikke doos bonbons op controle gaan. Dus lichtelijk teleurgesteld naar bed. En ineens was het daar, damn, hoe kan het dat je deze pijn steeds vergeet, DIT is the real deal! Even denk ik, moet ik nu vooral pijn hebben of toch blij zijn en probeer in mijn YES bubble te blijven. Maar nu durfde ik toch zeker te bellen en niet voor niks, 5 cm ontsluiting, hèhè! 

Hophop naar het ziekenhuis, de weeen kon ik prima handelen! Dankzij lieve Laura van de YogaStudio weet ik heel goed hoe ik door middel van mijn ujai adem in mijn eigen bubble kan blijven en dat helpt zo! En uiteindelijk was ze daar na zo’n 8 uurtjes en ruim 8 pond(!!) onze lieve, prachtige Chloé Ana Lune. Ze kwam met haar hand langs haar gezicht, net als superwoman! 

Twee uur later mochten we lekker naar huis en daar was het heerlijk! Met mijn eerste kraamhulp had ik helaas niet zo’n klik, maar na twee dagen durfde ik gelukkig toch te switchen en toen kwam…(hoor je het engelengezang?) Thyrza en wat ben ik haar dankbaar! Geloof me, om mij uit mijn controle modus te krijgen moet je goed zijn! Zij nam de regie over hier thuis, bezorgde mij heel veel rust en heel veel lekkers op bed en daarnaast heb ik met haar het vertrouwen in de borstvoeding terug gekregen en ik heb zelfs een mini voorraadje in de vriezer! Woehoe! 

Een paar dagen later was ik zelf jarig en wat een verrassing wachtte er beneden op me…? Een heerlijke, belachelijk grote Fruit des Mer en Champagne! Mijn favoriete diner, gewoon lekker thuis, wat heerlijk en wat een verrassing! 

De geboortekaartjes kwamen binnen, ik had natuurlijk wel Nanda’s ontwerp gezien, maar ze live kunnen bewonderen is toch veel leuker, en Wow…wat zijn ze mooi geworden, zo blij mee! De foto, de tekst, het goud is echt prachtig tegen de roze achtergrond…Wow! 

Daarna werden we overgoten met de liefste, mooiste kaartjes, berichtjes, cadeautjes en bloemen, zelfs bij nummer drie is het overweldigend en zo ontzettend leuk en fijn om te mogen ontvangen, dank jullie wel allemaal! Mijn kraamweek was echt ge-wel-dig!! En het genieten gaat gewoon nog even door…;-)

Volg:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *